Archive

Archive for the ‘بۆ فەرزاد/ For Farzad’ Category

افتتاح آکادمی زبان کُردی «شهید فرزاد کمانگر» در غرب کردستان

farzadkamangar-rojava-2فرات – عفرین-  در غرب کردستان نخستین آکادمی «زبان کردی» به نام «شهید فرزاد کمانگر» توسط «سازمان زبان کردی, س.ز.ک» افتتاح شد.

در چارچوب فعالیت‌های «سازمان زبان کردی» برای آموزش معلمان «زبان کردیم» در غرب کردستان نخستین آکادمی زبان کردی به نام «شهید فرزاد کمانگر» در روستای کفرجن استان عفرین افتتاح شد.

آکادمی «شهید فرزاد کمانگر» طی مراطمی افتتاح شد. این مراسم با شرکت دهها نفر و با یک دقیقه سکوت به احترام جانباختگان راه آزادیخواهی , آغاز شد. سپس «فرهاد دیرک» عضو شورای رهبری «جنبش جامعه دموکراتیک» سخنانی ایراد کرد و افتتاح آکادمی زبان کردی را به خلق‌کرد در غرب کردستان تبریک گفت. دیرک اذعان داشت که افتتاح آکادمی در سایه مقاومت‌ها و فعالیت‌های بی‌وقفه خلق‌کرد انجام گرفته است. زیاتر بخوێنەوە…

:هاوپۆله‌کانبۆ فەرزاد/ For Farzad

سمفونی آخر فرزاد کمانگر/ جمشید بهرامی

14/05/2012 1 comment

برای فرزاد کمانگر کە نماد استقامت و عشق بە انسانیت بود، و او بود کە همانند چراغی در دل کورە راههای عبثیت،رهنمایمان بود، همکار عزیزم روزمان( روز شهید شدنت) روز معلم گرامی باد.
آن هنگام که‌ تو را به‌ سوی دار می بردند خش خش دمپایی‌هایت چه‌ سرودی را بر روی سنگفرش زندان می‌نواخت؟،در عجبم رفیق، در عجبم…
آن هنگام که‌ جلادان ادعای فغان نیستی تو را بر آسمانها زوزه‌ می‌کردند،ای رفیق، تو همپای دیگر دوستان در بندمان،سرود یار دبستانی را زمزمه‌ می‌کردید. فرزاد عزیزم ، من هم همانند تو معلم روستاهای آبستن از درد کردستان هستم و از دست همان گرگهایی که‌ میهنمان گرفتار آن است در امان نیستم.آن قصابان همان گرازهای چوب به‌ دستان غلامحسین ساعدی هستند که‌ ما در کلاسهای پر از اوین (ئەوین: عشق)کردستان از آن می‌گفتیم…

زیاتر بخوێنەوە…

:هاوپۆله‌کانبۆ فەرزاد/ For Farzad

فرزاد مسلح، فرزاد بی سلاح، فرزاد مطرود

14/05/2012 1 comment

فرزاد مسلح
بسیاری او را با صمد بهرنگی معلم و نویسنده نام آشنای دهه پنجاه مقایسه کرده‌اند. او که مرگ مشکوکش در ارس سینه به سینه نقل شد و کتاب و کلامش از خانه به کارخانه گشت و گشت و نقش مهمی در بدنام کردن دستگاه امنیت رژیم شاه ایفا کرد، گر چه بعدتر بسیاری بر مرگ او بر اثر یک حادثه و نه برنامه‌ی ساواک صحه گذاشتند، اما صمد بهرنگی نماد مقاومت و در واقع شهید راهی شد که به انقلاب ۵۷ انجامید. تنها پس از انقلاب ۵۷ بود که رفقای صمد راز مرگ او را رمزگشایی کردند: او بر اثر یک حادثه مرده بود اما بدون شک مخالف رژیم شاه بود و در این راه در کنار بهروز دهقانی و دیگران در حلقه‌ی تبریز می‌جنگید. پس چرا نمی‌بایست از شایعه‌ی مرگ او به دست ساواک بر علیه رژیمی که بسیاری چون صمد را کشته بود و ممکن بود بعدتر دست به کار مرگ او هم بشود استفاده کرد؟

بیش از سی سال بعد، فرزاد کمانگر معلم کرد زندانی اما، ماه‌ها و سال‌ها در زندان ماند، نامه نوشت، از شکنجه و شلاق و انفرادی گفت، از دادگاهی هفت دقیقه‌ای که حکم بازجوهایش را روخوانی کرده بود، از اتهامی که او هیچ گاه نپذیرفته بود و این همه شنیده نشد. دست آخر فرزاد از آخرین تیرهای درون اسلحه‌اش استفاده کرد: خطاب به شاگردانش نامه نوشت. از آنها خواست که پس از او به شعر، آواز، لیلاها و رویاهایشان پشت نکنند.

فرزاد در تمامی این مدت تلاش کرد تا از سلاحش به درستی استفاده کند. در مذمت بی‌حقوقی یک زندانی سیاسی نوشت. از رنجی که به عنوان یک زندانی سیاسی کرد در زندان های سنندج، تهران و کرج بر او رفته بود نگاشت، از مرگ احسان فتاحی گفت و دست آخر برای اژه‌ای نوشت که بگذارند قلب او بتپد. فرزاد درخواست بخشش یا عفو نکرده بود چرا که نمی دانست باید از چه چیزی توبه کند و اصلا خطاب به کی؟ او تنها خواسته بود که قلبش پس از مرگ او در بدنی دیگر بتپد.قلب یک شورشی که می‌توانست شورش علیه بی عدالتی و قساوت را زنده نگاه دارد.

زیاتر بخوێنەوە…

:هاوپۆله‌کانبۆ فەرزاد/ For Farzad تاگەکان:

نامه‌ معلم زندانی رسول بداقی برای فرزاد کمانگر

14/05/2012 1 comment

روز ۱۹ اردبیهشت ماه سال ۸۹، معلم زندانی کُرد، فرزاد کمانگر به همراه چهار زندانی سیاسی دیگر به نامهای شیرین علم هولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و مهدی اسلامیان در زندان اوین، بدون اطلاع وکیل و خانواده اعدام شدند. اعدام این ۵ زندانی سیاسی اعتراضات گسترده  داخلی و بین المللی را به همراه داشت. برخی از شهروندان مناطق کردنشین  در روز ۲۳ اردیبشت ماه ( سال ۸۹ ) به نشانه ی اعتراض به این اعدامها در  اقدام به اعتصاب گسترده کردند. همزمان با دومین سالگرد اعدام این معلم، رسول بداقی معلم زندانی در زندان رجایی شهر به مناسبت دومین سالگرد اعدام همکاری خویش نامه یی را نوشته است که از طریق یکی از فعالین حقوق بشری برای انتشار در اختیار کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران قرار گرفته است. رسول بداقی در دهم شهریور ماه ۸۸ پس از احضار به اداره آموزش و پرورش اسلامشهر بازداشت و پس از آن در دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «تبانی و تجمع به قصد برهم زدن امنیت ملی» به شش سال حبس تعزیری و پنج سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی محکوم شد. این نامه در زیر می آید:

زیاتر بخوێنەوە…

ئێمه‌ کێین؟ فــــه‌رزاد کێیه‌؟ عەتا جەماڵی

کاریزما، نه‌ شاخی هه‌یه‌ و نه‌ باڵ، کاریزما هیچ هێزێکی بان مرۆیی و هیچ تواناییه‌کی مێتافیزیکیی نییه‌ که‌ بتوانێت له‌ کوتوپڕ جێ له‌ دڵی کۆمه‌ڵدا خۆش بکات، که‌سێکی به‌ شانوباهۆی وا نییه‌ ئیراده‌ی کۆمه‌ڵ کۆنترۆڵ بکات یان ببێته‌ پێشه‌نگی رێبازێک… کاریزما ئه‌و که‌سه‌یه‌ که‌ کۆمه‌ڵ پێویستیی پێیه‌تی، ئه‌و که‌سه‌یه‌ که‌ کۆمه‌ڵ ده‌یهه‌وێ وه‌ک سیمبولێک تایبه‌تمه‌ندییه‌ نه‌بووه‌کانی خۆی پێببه‌خشێ، له‌و رێگایه‌وه‌ ده‌یهه‌وێ خه‌ونه‌کانی خۆی بناسێنێ، مۆدێلێک بۆ که‌سایه‌تیی خۆی داتاشێ، رێبازێک پێناسه‌ کات که‌ که‌سی کاریزما له‌ زه‌ینی ئه‌ودا هه‌نگاوی تێهه‌ڵناوه‌…
ئه‌و کاته‌ی که‌ کاریزمای که‌سێک یان رێبازێک یان ئایدۆلۆژیایه‌ک ده‌شکێ کاتێکه‌ که‌ کۆمه‌ڵ خه‌ون و ئامانج و بگره‌ جوانیناسییه‌که‌ی بۆ ژیان گۆڕاوه‌ و ده‌یهه‌وێ دۆخه‌که‌ی بگۆڕێت.

کاتێک که‌سێک به‌ناوی فه‌رزاد وه‌ک مامۆستایه‌ک ده‌بێته‌ کاریزما و ده‌بێته‌ هۆی خوڵقانی ئه‌م پرسیاره‌: (ئه‌م هه‌موو مامۆستایه‌ شه‌هید بوون، ئه‌ی بۆ ده‌بێ رۆژی مامۆستا به‌ناوی فه‌رزاده‌وه‌ بکرێت؟) خۆی له‌خۆیدا هه‌ڵگری چه‌ند ره‌هه‌ندی جیاجیایه‌ که‌ پێویسته‌ ئاوڕیان لێبده‌ینه‌وه‌:

یه‌که‌م: تایبه‌تمه‌ندییه‌ کاریزماتیکه‌کانی فه‌رزاد چین؟
دووهه‌م: ئه‌وانه‌ کێن که‌ که‌سایه‌تیی کاریزماتیک ده‌به‌خشنه‌ فه‌رزاد؟
سێهه‌م: ئه‌وانه‌ کێن که‌ کاریزمای فه‌رزاد رووبه‌ڕووی پرسیار ده‌که‌نه‌وه‌؟

زیاتر بخوێنەوە…

لە ژێر سێبەری نۆزدەی گوڵان دا زیندانیانی دیکە لە بیر نەکەین/ حاتەم مەنبەری

دوو ساڵ بە سەر رۆژی تاڵی ١٩ گۆڵانی ٢٠١٠ دا تێپەڕی. رۆژێک کە تێ دا ژمارەیەک مرۆڤی پێشەنگ و خاوەن‌ئیرادەی تێدا لە سێدارە دران. فەرزاد،شیرین،فەرهاد و عەلی کورد و چالاکی ناو بزاڤی رزگاری خوازانەی گەلەکەیان بوون.مێهدی ئیسلامیان‌یش هەرچەند ئیستاشی لەگەڵ بێ بیۆگرافییەکی روونی لێ دیار نیە دیسانیش لە گیانبەخشین دا بوو بە هاوچارەنووسی رۆڵەکانی ئێمە، بۆیە ئەبێت لە ناو ریز و دڵی ئێمەش دا جێگای تایبەتی خوی بۆ دیاری بکرێ.١

گشتلایەک دەزانن کە لەوەتەی ئەم دەوڵەتە تاوانبارانە هەن زیندانی تۆقێنەریشیان هەبووە و هەردەمیش بەشی هەرە زۆری زیندانیەکانیان کورد بوون. ئێمە دەزانین کە زۆربەی هەرەزۆری کوردەکان بە هوی بیری رزگاریخوازییانەوە کەوتوونەتە زیندانەکان و دەشزانین زۆربەی کات کوردەکان سەربەرزانە دوای سەختترین ئەشکەنجەکان بێ ئەوە تەسلیمی داوای دڕەندانەی دەسەڵاتداران بووبن ئێعدام کراون. ئەگەر بمانەوێ تەنیا زیندان و زیندانیانی سەردەمی رەشی دەوڵەتی ئیسلامی ئیستای ئێران ناو بهێنین، دەتوانین هەزاران ناوی ناسراو ریز بکەین کە تا سنووری تێپەڕین لە توانای ئینسان بەرخۆدانیان کرد و دواتر بە سەربەزیش بەرەوە پیری مەرگەوە چوون. بەڵام شەهیدانی ١٩ گوڵانی ٢٠١٠ تەنانەت ئەم سنوورەشیان تێپەڕاند. مامۆستا فەرزادی کەمانگەر و هاوڕێیانی جگە لەوە وەک گشت زیندانیانی پێش خویان ئەشکەنجە و ئازاری دڕەندانەی جەلادانیان قبووڵ کرد و نەبەزین،بەڵکە لە ناو زیندان و دەرەوەی زیندانیش دا بۆ هەموان بوونە پێشەنگ. زیاتر بخوێنەوە…

اعدام / شعری از هوشنگ ابتهاج، به مناسبت دومین سالگرد اعدام فرزاد کمانگر و دوستانش

خبر کوتاه بود : اعدام شان کردند
خروش دخترک برخاست
لبش لرزید
دو چشم خسته ا…ش از اشک پر شد
گریه را سر داد …
و من با کوششی پر درد اشکم را نهان کردم
چرا اعدامشان کردند ؟
می پرسد ز من با چشم ِ اشک آلود
چرا اعدام شان کردند ؟
عزیزم دخترم !
آنجا ، شگفت انگیز دنیایی ست : دروغ و دشمنی فرمانروایی می کند آنجا
طلا ، این کیمیای خون ِ انسان ها
خدایی می کند آنجا
شگفت انگیز دنیایی که همچون قرن های دور
هنوز از ننگ ِ آزار ِ سیاهان دامن آلوده ست
در آنجا حق و انسان حرف هایی پوچ و بیوده ست زیاتر بخوێنەوە…